موقعیت ژئوپلیتیکی و استراتژیک پاکستان در جنوب آسیا همواره این کشور را در کانون توجه سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا قرار داده است. از بدو تأسیس پاکستان، روابط واشنگتن و اسلامآباد فراز و فرودهای متعددی را تجربه کرده و طیفی از همکاریهای نزدیک تا روابط سرد و خنثی را دربر گرفته است. ترامپ با متهم ساختن پاکستان به پناه دادن به گروههای تروریستی، رویکردی مبتنی بر فشار سیاسی و اعمال تحریمها را در قبال این کشور اتخاذ کرده است که این امر موجب سردی محسوس در روابط میان واشنگتن و اسلامآباد شده است. از منظر دولت آمریکا، عدم جدیت لازم دولت پاکستان در مبارزه مؤثر با گروههای تروریستی، کاخ سفید را به سمت کاهش و حتی تعلیق کمکهای نظامی و اقتصادی به این کشور سوق داد. در این چارچوب، سؤال اصلی مقاله آن است که دولت ترامپ چه سیاستی را در قبال پاکستان دنبال میکند؟ فرضیه پژوهش این است که دولت ترامپ، به دلایلی همچون عدم تعهد کافی پاکستان در مقابله با تروریسم، نگرانی از احتمال دسترسی شبهنظامیان اسلامگرا به تأسیسات هستهای این کشور و از طرفی، تضعیف و مهار رقبای منطقهای و فرامنطقهای خود از جمله روسیه، چین و ایران، رویکردی تنبیهی و سختگیرانه در قبال اسلامآباد اتخاذ کرده است. در این راستا، سیاست فشار دولت ترامپ در قبال پاکستان، بهعنوان ابزاری در چارچوب سیاست خارجی ایالات متحده، موجب تضعیف روابط دوجانبه و کاهش سطح همکاریهای سیاسی و امنیتی میان دو کشور شده است. در این پژوهش، با بهرهگیری از نظریه واقعگرایی تهاجمی و با اتکاء به روش توصیفی ـ تحلیلی، فرضیه پژوهش مورد آزمون قرار میگیرد.
