بازیگران سیستم بینالملل در یک بستری با درجات متفاوتی از ارتباطات و وابستگی متقابل پیچیده می باشند. بعلاوه، این بازیگران شامل واحد هایی در سطوح مختلف افقی و عمودی می باشند. این پژوهش سعی در تبیین مدیریت استراتژیک نظم در سیستم انطباقی پیچیده بین الملل دارد. ماحصل پژوهش اشاره به این مسئله دارد که در سیستم پیچیده بینالملل تعدد و تنوع بازیگران، بالا بودن درجه و شدت تعاملات بین بازیگران، غیرخطی بودن تعاملات، حلقهای بودن تعاملات، حاکمیت عدم تعادل سیستمی، تاریخمندی وقایع سیستمی، خودساماندهی سیستمی، ساختارهای اتلافی، مجذوب کنندههای ناآشنا، تنش انطباقی بازیگران و ناآگاهی بازیگران سیستم از رفتارهای نوظهور سیستمی منجر به پیدایش نظمی نوسانی و مدیریت نظمی پدیدهها و تحولات ارتباط بسیار عمیقی با ویژگیهای سیستمی دارد و بنظر میرسد فرایند پویش محیطی برای فهم تحولات محیطی و تعاملات بازیگران و انعطافپذیری راهبردی برای تطبیقپذیری با وضعیت و شرایط جدید در این نوع از مدیریت بسیار مهم میباشد.
